Beetje hier en daar…

Hej allemaal…

Wow… De tijd vliegt. Mijn laatste volle maand in Perú… Waarvan ik eigenlijk  écht weinig in mijn hometown was.

Einde van de maand mei…

29 mei. Er is ‘n nieuwe bar open dicht bij mijn thuis, ideaal om nog eens met enkele AFS-ers iets te gaan drinken.

30 mei. Valies maken en ’s avonds naar de Ecoferia van Nvo. Chimbote (voor het x-aantal jaar bestaan) met Lena, Kendra (Trujillo), Sara (Hyo), Christina en m’n neven.

31 mei. Een heel gedoe thuis, want alle buurten van Nvo. Chimbote mogen defileren… Druk druk. ’s Avonds naar Lima met de mama en Vanessa (schoonzus)

De maand juni.

* Ik maak met mijn mama en Vanessa een reisje naar Chili. Mijn broer studeert daar, dus we gaan hem gewoon een bezoekje brengen. De reis was wel ok, maar niet super. Veel meer in de bus gezeten dan in Santiago zelf gezeten te hebben. Het was wel leuk om mijn broer terug te zien. Peruanen zijn ook echt wel niet makkelijk om mee te reizen. Alles in Peru is zoveel beter en blablabla… Maar ok, het was een kans die ik niet kon laten liggen.

We sliepen dus in het huisje van Rudy. Enorm koud, geen verwarming enzo… Ik sliep met 2 broeken, 2 paar kousen, 2 pulletjes en een jas… En daar nog eens bovenop 5 dekens.

Santiago is wel geen stad dat ik nog eens zal bezoeken… Of toch niet de plaatsen die ik al gezien heb. Super Europees… Ze hebben metro, lijnbussen, het is er allemaal zo mooi geordend enzo…. Ik miste het getoeter, het zotte gerei, de combi’s, de colectivo’s van Perú al…

1 juni. Vroeg in Lima, tickets kopen voor Tacna. Ontbijten, vanalles gaan kopen, bij tía Olga gaan middageten (ze is echt zot aan het worden), lang onderweg naar tía Mirtha. Daar is het wel leuk om mijn neven en nichtje terug te zien.

2 juni. Ontbijten en naar het busstation. Om 12.45 vertrekken we…

3 juni. Om 9.00 a.m komen we pas toe in Tacna… Peruaans geld omwisselen naar Chileens geld en dan de grens met een auto oversteken. Geen problemen. Aangekomen in Arica vertrekken we praktisch onmiddellijk richting Santiago. Lange rit voor de boeg.

4 juni. Autopech gehad en 4 uur vertraging. We komen om 24.00 uur toe…

5 juni. Lang slapen, beetje gaan rondlopen met de mama, snel middageten en naar het centrum van Santiago. Niets bijzonders… Thuis bevriezen we echt van de koud en we zitten tot vrij laat te kletsen met de Columbianen.

6 juni. We bezoeken de unief van Rudy, echt wel chique. Daarna gaan we naar een shoppingcentrum. Nog eens naar de plaza enzo. Thuis eten en gaan slapen. Mijn broer is echt een tettergat.

7 juni. Vroeg opstaan om naar Viña del Mar te gaan (is een strandstad, bekend in Latijns-Amerika voor hun festival). Daar ‘n beetje rondlopen en met de bus naar Valparaíso. Vind ik een leuk stadje met oude huisjes enzo. Terug naar Viña en daar terug met de bus naar Santiago.

8 juni. Gaan middageten bij Zoilita (metekind van mijn mama, woont al jaren in Chile… zogezegd beter betaald en nu zijn haar kinderen daar geboren enzo…). Heel de tijd films kijken, eerst van 15 años en dan van ‘n trouw. Leuk avondje.

9 juni. Weer naar Zoila en wéér een film van een trouw kijken. Ach, het is een leuke familie.

10 juni. Ik wil vandaag wat toertisch doen en ga naar de Cerro San Cristóbal (de must als je naar Santiago gaat, maar echt wel niet zeer speciaal). Soit, een heel gedoe. Ik ging alleen gaan, maar uiteindelijk vergezellen ze mijn toch, maar ze willen de berg niet op. Omdat het te duur is en Vanessa omdat ze een dik lui kind is. Ok, ik ga alleen en ben al beetje slechtgezind. Maar boven kom ik hen tegen en hebben ze hetzelfde treintje als ik genomen… Ik blijf daar dus heel de dag wat rondhangen en kom laat thuis. Genegeer alom.

11 juni. Wil wat gaan rondwandelen in het centrum en Vanessa gaat mee. Ze wil echt alleen maar kleren kijken. Thuis heeft de mama gekookt voor ‘n Mexicaanse vriend van Rudy en de Columbiaans huisgenoten. Het is gezellig. Daarna weer naar Zoila. We gaan wijn enzo kopen (ik koop ook Belgisch bier, want hier is dat dus wel te vinden). Leuk avondje.

* We steken ook eventjes de grens over naar Mendoza. 6 uurtjes rijden van Santiago. Daar slapen we in het huis van Royer, met 3 in één bed (en dat is niet aangenaam, want mijn mama snurkt als een beest). Royer is de broer van de schoonzus van mijn mama. (ook de broer van Violeta dus). Hier hebben we nu eens echt niets gedaan, buiten gegeten, gedronken en naar 1000 supermarkten geweest (waar mijn mama dan heel de tijd de prijzen zit te vergelijken met die van Perú)

12 juni. Vroeg opstaan om naar Mendoza (Argentinië) te gaan. De metro zit overvol op het spitsuur, dus we missen bijna onze bus. Prachtig uitzicht tijdens de reis. We wachten op Violeta (zus van de schoonzus van mijn mama) en gaan dan iets eten.

13 juni. Naar de luchthaven om iemand op te halen, naar de mercado (Royer verkoopt daar speelgoedjes), naar huis om te gaan koken. Nadien wat gaan rondlopen in Mendoza. ’s Avonds naar het huisje van Violeta, gewoon wat tv kijken.

14 juni. Lang slapen, Royer maakt asado en we drinken allemaal een beetje teveel wijn. Leuk. Alleen heeft Royer écht teveel gedronken en kotst heel zijn keuken onder… Ik was echt gedegouteerd en blij dat we daar weggingen.

15 juni. Nog snel wijn gaan kopen en terug naar Santiago. We gaan weer naar Zoila.

16 juni. We vertrekken naar Arica. (we missen bijna onze bus, omdat we gelijk stommeriken op het verkeerde perron zaten te wachten)

17 juni. Tegen de middag komen we toe in Arica. We steken de grens over en blijkt dat er een beetje verder van Tacna (Moquegua) hevige stakingen bezig zijn. Al een aantal dagen en doden gevallen denk ik. Ofwel wachten we in de terminal totdat de staking opgeheven wordt, of totdat de staat een militair vliegtuig stuurt, of we kunnen een onveilige weg nemen richting Puno om zo naar Lima te reizen. We doen het laatste… We vertrekken ’s avonds richting Desaguadero.

18 juni. Veilig aangekomen, na veel douane-controle, slechte bus,… En blijkt dat we op de grens met Bolivië zitten… We wandelen dus ook eventjes in Bolivië. Wachten op de bus naar Lima.

19 juni. Tegen 2.00 pm komen we toe in Lima. We gaan eten, ons rustig douchen (want we waren echt wel vuil na 4 dagen in de bus te zitten), even tía Chela gaan bezoeken en ’s avonds vertrekken we naar Chimbote.

* Terug in Chimbote en er moet direct gefeest worden…

20 juni. Terug in Chimbote. Lekker ontbijtje, ik was mijn kleren en ’s middags moeten we naar een trouw. Paul is fameus zat en we moeten op een bepaald moment echt weg omdat hij het té bont maakt.

21 juni. Lang slapen, wat rustig thuis zitten en niksen.

22 juni. Met Ked en Lena naar de feria van Chimbote (nu is het hun verjaardag). Beetje spulletjes kopen en vroeg terug.

* Onze laatste (en enigste) activiteit met AFS Perú… We gaan eerst naar Lima, om ons een beetje klaar te maken voor de terugkeer naar ons land. ‘Dit jaar bestaat AFS hier ook 50 jaar, dus er was een talentshow, niets bijzonders. Nadien gaan we naar Pichanaki. Een stadje in de Selva (oerwoud). Het ligt eigenlijk in de hoge selva, waar het zo nog niet echt super wild is als je je normaal voorstelt. Het was wel een leuk reisje. Nieuwe mensen leren keren, oude teruggezien, met de Belgen spreken we nu een Nederlands met Spaans, een heuse mengeling van vanalles en nog wat, maar het was een leuke groep en veel leuke mensen.

23 juni. ’s avonds vertrekken we naar Lima met de AFS-ers van Chimbote. Een luxe-bus, maar AFS betaalt.

24 juni. Op iedereen wachten in Lima en dan gaan we naar de plaats waar we eigenlijk ook zijn toegekomen. Een gevangenis, waar we bijna niets anders doen dan eten. Na het middageten worden we onderverdeelt in groepen en bespreken we allemaal een thema. Wij hebben racisme en discriminatie in Perú. Interessant, echt. We moeten een stom toneeltje maken. Sinds dan is er niets meer gepland. Er wordt veel gebabbeld, gezongen, muziek geluisterd,…

25 juni. Vroeg opstaan en iedereen moet zijn sketchke oefenen voor de talentshow (typisch, maar Chimbote heeft weer niets voorbereid). Ik vlucht samen met Omar naar de luchthaven om Donuts te gaan kopen… Na het middageten moeten we ons allemaal snel snel klaarmaken om naar de “feestzaal” te gaan. Stelt echt niet veel voor. Het is eerder een zaaltje om conferenties te houden, maar het is wel leuk. Daarna gaan we allemaal Pollo a la Brasa eten.

26 juni. Lang slapen, middageten en wachten op de bus om naar Pichanaki te gaan. Onze reis van 9 uur wordt er één van 15.

27 juni. Om 5 uur komen we toen, we kruipen enkele uurtjes ons bed in. In de namiddag gaan we met 3 kleine vrachtwagentjes naar een klein dorpje. Het is echt wel een super rit. Daar installeren we ons in de hut van Tarzan, eten we en dan is het een kampvuur. Na het kampvuur wordt er nog wat gebabbeld en gezongen in de hut.

28 juni. Enorm slecht geslapen. Na het ontbijt vertrekken we op een wandeling naar een waterval. Mooie wandeling in een prachtige omgeving. De watervallen zijn niet echt super mooi, maar het is wel leuk. De terugweg is identiek als de heenweg,maar het valt wel mee. Middageten in het dorpje en dan weer terug met de auto’s naar Pichanaki. Douchen (met het weinige water), gaan eten en naar de discotheek. Het was leuk.

29 juni. Ik ben vroeg op en na het ontbijt gaan we naar de feria. Het is een markt van koffie met nog vanalles en nog wat. Na het middageten gaan we naar een natief dorp. Niet echt authentiek en meer voor de show, maar het was ok. ’s Avonds terug naar Lima

30 juni. In Lima gewoon wat wachten op onze bus naar Chimbote. ’s Avonds komen we dan toe in Chimbote. Wendy en Irving zijn er ook

1 juli. Uitgebreid ontbijten met een groot deel van de familie. Naar het centrum met Lena. Muziek kopen, Peruaanse vlag, coca-thee,… Zo al beetje bij beetje de laatste dingetjes die ik nodig heb.

2 juli. Slapen, mijn was doen, koken met Patty voor de personen die in ons huis komen eten, niet veel doen.

3 juli. Naar het internet foto’s downloaden, weer koken met Patty en momenteel internetten…

Dit was het dus. Met dit berichtje sluit ik mijn jaar op mijn blog af…

Ik zag het echt volledig zitten om terug te gaan naar België, maar vandaag heb ik voor het eerst schrik gevoeld om terug te keren… Gaat er veel veranderd zijn? Het is raar… Soit, dat zal wel weer overvliegen!

En sowieso zal ik zéér blij zijn om jullie allemaal terug te zien!

(ah ja, ik zou ook eventjes laten weten dat ik het leuk zou vinden als alleen mijn familie naar de luchthaven zou komen… anders gaat het zo echt een super druk gebeuren zijn. zou gewoon een paar uurtjes rustig thuis willen zijn, ‘n badje nemen, grootouders bezoeken,… en dan zou ik jullie natuurlijk super graag zien he als je nu toevallig echt in de luchthaven moet zijn, dan mag je me in 1 stap toch ook wel eventjes dag komen zeggen he )

Tot binnenkort!

Liefs,

L.

Mei-Mayo

Hej allemaal!

De maand mei is weer voorbij gevlogen. Nog een maand en 2 weekjes en dan zit ik terug in België… Raar. Bovenal ga ik bijna heel de maand juni niet in Chimbote zijn… Ik ga met mijn Peruaanse mama mijn broer in Chili bezoeken, dan gaan we waarschijnlijk nog een +- tante bezoeken in Mendoza (Argentinië). Nadien blijf ik in Lima, aangezien we dan met heel AFS Peru een feest hebben en nadien naar de Selva gaan. Eigenlijk nog maar 2-3 weekjes in mijn stad…

We genieten er gewoon nog wat van! Deze maand heb ik het weekend ook al wat vaker in andere steden doorgebracht, want Peru is echt wel enorm groot en er valt immens veel te ontdekken! Hier lees je mijn verslagje van de (+-) maand mei!

Donderdag 1 mei. Net zoals in België. El día del trabajo. Geen school en ons mama wil “haar dag” met een paar pintjes vieren.

Vrijdag 2 mei. Mijn laatste spuit zetten voor die hondenbeet. De verpleegster zegt dat ze de spuit niet hebben (mijn mama en ik worden vrij boos), maar gelukkig kent mijn mama daar een verpleegster en zij had op 1,2,3 de spuit gevonden. (weetje: het ziekenhuis waar ik ga is eigenlijk het slechtste ziekenhuis van Chimbote en blijkbaar van Peru… oeps, maar de spuiten zijn goed gezet hoor!) ’s Avonds breng ik een bezoekje aan Sylvestre en José, om mijn video van mijn promo-feest te gaan afhalen. Geen succes, ik moet hem in de mercado gaan zoeken.

Zaterdag 3 mei. Tegen de middag gaan Lena (Zwitserland), Paola (zus van Lena) en ik naar Trujillo. We blijven slapen bij een vriendin van Paola. Naar een groot shoppingcenter (in Chimbote hebben we dat niet). ’s Avonds gaan we naar een bar, waar bijna alle studenten van AFS Trujillo zitten. Het is echt een leuke avond.

Zondag 4 mei. We gaan naar Huanchaco (strand bij Trujillo), maar het weer zit ons niet mee. Julian, Geertrui, Christian en Robert komen ook toe. Ceviche eten en dan bijna heel de tijd in een restaurantje zitten. Het was wel een gezellig dagje.

Maandag 5 mei. Op school krijgen ze dansles. Mijn schoonzuster komt op bezoek en we zitten echt lang te kletsen.

Dinsdag 6 mei. Ik doe niets speciaals.

Woensdag 7 mei. Naar het centrum om een cadeautje voor Vanessa te zoeken (schoonzus), want het is haar verjaardag morgen.

Donderdag 8 mei. Verjaardag van Vanessa, we gaan met heel de familie bij haar thuis eten. (naar Los Pinos -daar hebben ze mij overvallen- het was de eerste keer dat ik daar terugging, wel ‘n raar gevoel) Ik moet vroeg weg, want op mijn school vieren we vandaag moederdag. Het is echt nog een leuke show.

Vrijdag 9 mei. Geen school aangezien het gisteren het moederdagfeest was! Ga naar het centrum, we zoeken een moederdagcadeau en gaan dan naar de film met Tine, Gaby en Geertrui. De naam vergeten, maar wel een goeie film.

Zaterdag 10 mei. Lena nodigt zichzelf een beetje uit om bij ons te komen eten. Een drukke dag bij ons thuis, want vanavond is er een mis voor moederdag voor de mama’s van de wijk en ook de nieuwe wijkraad wordt ingehuldigd. (de papa zat in de oude en nu is mijn broer de president). Uren in de koude zitten, maar bon. Ook ferme ruzie met Laura (die op dat moment nog steeds bij ons woonde)

Zondag 11 mei. Voor moederdag blijven gewoon thuis en kookt de mama. De mama vindt van zichzelf dat ze veel te goed kookt om op restaurant te gaan

Maandag 12 mei. Mijn weekje vakantie kan beginnen met een grote kuis van mijn kamer.

Dinsdag 13 mei. Lena & Christian komen bij mijn thuis middageten (aji de gallina, de specialiteit van mijn mama én mijn lievelingseten). Beetje rondwandelen met Lena in Nvo. Chimbote en dan komt Ked plots langs (Thais). Ze is een beetje triest en komt haar hart luchten.

Woensdag 14 mei. Ik ga met Christian naar zijn werk. Hij is vrijwilliger bij een parochie van een Amerikaanse priester, hij werkt met drugsverslaafden en hij gaf me eens een rondleiding in alle delen van de parochie. Toch wel 1 van de gevaarlijkere en armere zones van Chimbote, maar wel echt de moeite. Nadien daar ook nog ceviche gaan eten, mhm…

Donderdag 15 mei. Ik maak m’n valies en ’s avonds ga ik Marie ophalen om iets later samen met Lena naar Huaraz te vertrekken. (Vandaag laat AFS eindelijk weten dat ze een familie hebben gevonden voor Laura, jeej)

Vrijdag 16 mei. Huaraz. Super koud in de bus, dus slecht geslapen. Snel een hotelletje gevonden en dan gaan ontbijten. Naar ‘n museumpje en dan tours zoeken om wat dingen te bezoeken, We gaan gewoon met de combi naar ruïnes van Wilcahuaín, niet super spectaculair, maar ok. Nadien tevoet naar de thermale baden van Monterrey. Op stap met een 8-tal Limeñas (meisjes van Lima) en het duurt echt vrij lang, maar de natuur is echt wel mooi. Aangekomen in Monterrey eten we en nadien gaan we snel het zwembad in.  ’s Avonds gaan we zalige pannenkoeken eten.

Zaterdag 17 mei. Vroeg opstaan en we meeten met Christian en zijn broer op de plaza. Een heel gedoe, maar we missen de tour naar Chavín (‘n beetje een must van Huaraz, maar jah). We vinden een taxi die ons naar daar wil brengen, maar jammergenoeg komen we 2 politiecontroles tegen. De eerste geraken we door met wat gepraat, maar de tweede vraagt geld. Pech, we zoeken een andere taxi en gaan naar een andere plaats. De watervallen van Joncopampa. De route erheen is eigenlijk het meeste waard, echt prachtig. Na het middageten keren we terug naar Huaraz en daar doen we gewoon wat winkeltjes (artesania). Een heerlijke lasagne (toch wel iets wat ik mis) en een goed wijntje en dan gaan Marie en ik vroeg naar de discotheek. Het is echt al leuk, en het wordt nog leuker als Julian, Christian en Robert toekomen. Geslaagd avondje.

Zondag 18 mei. We ontbijten en vandaag staat er een tour op het programma. Gewoon in de bus zitten en je wordt overal naartoe gebracht, handig, maar af en toe saai. Carhuaz is de 1ste stop, bekend voor zijn ijs en veel typisch geklede mevrouwtjes. Nadien gaan we naar de meren van Llanganuco, mooi meer en we wandelen daar ongeveer ‘n uurtje. Nadien gaan eten en de laatste stop is het oude Yungay (Campo Santo). Eigenlijk is dat een gigantisch kerkhof… 31 mei 1970 was er een zeer zware aardbeving, met het epicentrum in Chimbote. Vele mensen zitten rustig naar tv te kijken, want de Mundial van Mexico gaat beginnen. Enkele minuten tevoren vindt de aardbeving plaats, die daar gevolgd wordt door een gigantische lawine die van de Huascarán komt (hoogste berg van Peru). Alles wordt begraven met een laag van zo’n 7 meter modder, stenen,… Ik voel me echt super vreemd op die plaats. Er zijn 4 palmbomen die nog rechtstaan, waar er nog maar 1 van leeft. De bovenste verdiepen van het taartvormige kerkhof steken er ook nog bovenuit… Die dag was er ook een circus, waardoor ongeveer 300 kinderen gered zijn. Het is toch wel indrukwekkend. Nadien keren we terug naar Huaraz en onderweg botsen we nog even met een koe. De koe loopt rustig verder, maar het busje is vooraan toch wel kapot. Nog een hele discussie met de eigenares van de koe, nadien een stukje met het busje verder en dan stappen we over naar een andere bus. Geen tijd meer om te gaan eten, want we moeten terug naar Chimbote. Het was een leuk reisje.

Maandag 19 mei. Super vroeg thuis, heel even slapen, ontbijten en dan Marie in de terminal afzetten. Blijf nog vrij lang kletsen met José (broer Sylvestre) in de terminal. ’s Avonds ga ik met m’n mama en papa naar San Luis (daar hebben ze zo’n terrein geïnvadeerd), nadien gaan we langs bij Sra. Josefa (mama Sylvestre).

Dinsdag 20 mei. Ik sta vroeg op om naar school te gaan, maar blijkbaar omdat het een regionale staking is van de mijnen ofzo doen de scholen ook niet open… Ik doe dus mijn was en van die stoten.

Woensdag 21 mei. Nu wél naar school, in de namiddag naar het centrum om met Lena ons weekendje naar Cajamarca even te “bespreken”. Taartje eten dus. Nadien ga ik weer naar het huis van Sra. Josefa, omdat José in de terminal werkt en me dus een prijsje geeft voor mijn busticket.

Donderdag 22 mei. School, strijken, valies maken, internet, Gino komt langs en vertrekken naar Cajamarca.

Vrijdag 23 mei. Cajamarca.Griet komt me ophalen. Lang zoeken naar ‘n deftig hotelletje, maar het is niet zo makkelijk. Eerst ontbijten dus en nadien terug op zoek. Eentje gevonden, nadien wat rondwandelen en daarna met Sarah (USA) en Griet naar Cerro Santa Apolonia. Niets speciaals, naar een winkelcentrum, gaan lonchen bij de familie van Griet en vroeg in bed.

Zaterdag 24 mei. Lena en Kendra (België, Waalse) komen vroeg toe. We gaan samen ontbijten en dan gaan we gewoon met de combi naar de Baños del Inca. Natuurlijke warmwaterbronnen. Eerst kruipen we het zwembad in en nadien een zalig groot bad voor ons (iets wat ik ook wel mis)… Nadien gaan we naar de Ventanillas de Otuzco. Dit zijn een soort van begraafsplaatsen nog van voor de Incas. Echt wel mooi. Nadien gaan we naar het centrum om te eten. Daarna gaan we met Andreas en Griet naar een soort boerderij waar ze de koeien bij naam roepen en ze dan afkomen en naar hun eigen standplaatsje gaan. Echt nog belachelijk! Maar zogezegd een must voor Cajamarca. ’s Avonds gaan we naar een discotheek, maar we keren vroeg terug.

Zondag 25 mei. Vroeg op en we gaan op tour naar Cumbe Mayo. Echt wel mooi en de moeite. Een bos van stenen, een kasteel van stenen, een aquaduct,… Terug in Cajamarca gaan we op’t gemak eten en als we naar de Cuarto de Rescate willen, blijkt dat die zondag in de namiddag gesloten is. We hangen wat rond, gaan iets eten, iets drinken, iets eten,… ’s Avonds vertrekken we allemaal terug naar onze steden. Het was ook echt weer een geslaagd weekendje.

Maandag 26 mei. Thuis van Cajamarca na een verschrikkelijke reis (super slechte wegen, koud,..) ’s Avonds brengen we een bezoekje aan Christina (Geertrui), omdat het haar verjaardag is. Iedereen neemt een ingrediënt voor de Pisco Sour mee en we kletsen gewoon wat.

Dinsdag 27 mei.  We gaan met de kids op “uitstap”, naar de Plaza Mayor. Ze zijn de -zoveelste- verjaardag van Nvo. Chimbote aan het inhuldigen. (de volgende week gaan er echt vrij veel dingen te doen zijn) Het is wel leuk. Nu zit ik dus op het internet en straks gaan we pannenkoeken eten bij Sylvestre.

Het is (was) weer een leuke maand die weer eens voorbij is gevlogen. Alles hier nog steeds goed… Wel zo’n 3 weken problemen gehad met Laura in mijn huis, maar nu moet ik me daar niets meer van aantrekken dus ben ik weer op mijn gemak.

Een paar nieuwe mensen leren kennen, oude mensen beter leren kennen, nieuwe plaatsten ontdekt,… Het is echt raar dat het allemaal binnen een maandje voorbij is.

Hier zal ik het dan maar weer bij laten, genoeg leesstof voor jullie!

Besos,

L.

(trouwens, ik kom 18 juli toe in België!)

Abril.

Hej allemaal!

Hier gaat alles nog steeds goed… Niets bijzonders gebeurd deze maand. Ik heb hier mijn rustig leventje en daar geniet ik momenteel nog steeds van…

Het begint hier kouder te worden… ’s Avonds toch wel al een truitje nodig en ’s ochtends niet meer wakker worden van de warmte, maar nog lekker willen blijven liggen met een dekentje.

De visvangst is hier weer geopend en dit wil zeggen dat het stinkt in het centrum Gelukkig duurt dit meestal maar 2 weken.De fabrieken zijn goed aan het werken en dat betekent enorm veel rook, maar rook betekent veel geld voor Chimbote.

Mijn gewone dagen bestaan uit naar school gaan en juf spelen, thuis middageten en in de namiddag hangt het er vanaf wat er op het programma staat… Het is wel weer leuk druk thuis… Mijn neven wonen recht tegenover mij en eten elke middag bij ons en zitten vrijveel bij ons thuis. Mijn mama haar winkeltje is open en dat zorgt ook voor een beetje extra beweging.

Terug van mijn reis blijf ik maandag 31 maart toch nog gewoon rustig thuis en skippen we school…

Dinsdag 1 april neem ik nog een extra rustdagje. In de namiddag ga ik naar de film met Omar (het wordt Jumper…), we gaan (zoals het hoort) een taartje eten en nadien brengen we ´n bezoekje aan Chicho.

Woensdag 2 april keert miss/profesora Lore terug naar haar klasje. ’s Avonds gaan Tine, Roel en ik naar een iets chiquer restaurant -dan normaal- als afscheid voor onze Roel. Eindelijk nog eens een gewoon goed stuk vlees, met groentjes en géén rijst. Het was een gezellig avondje.

Donderdag 3 april ga ik wat internetten en wat thuiszitten met de mamie.

Vrijdag 4 april ben ik in een luie bui en doe ik echt niks Heerlijk…

Zaterdag 5 april ga ik met de mama naar ‘t centrum op zoek naar een afscheidscadeautje voor Roel, want ’s avonds is het zijn feestje. Het is een rustig, gezellig feestje.

Zondag 6 april koop ik een flesje wijn om met de mama en papa te drinken. Tania (vriendin van de familie) komt ook op bezoek. Het is best gezellig. ’s Avonds is het tijd om Roel uit te gaan zwaaien… Chimbote en ik zullen hem missen.

Maandag 7 april ga ik niet naar school (omdat ik Roel ben gaan uitwuiven ) en ik maak er gebruik van om mijn kamer eens helemaal te kuisen… Dat was nodig!

Dinsdag 8 april ga ik in de namiddag naar Laura om samen Ked (de nieuwe Thaise) te gaan ophalen om haar Nuevo Chimbote een beetje te leren kennen. Het is ´n rustig meisje, maar wel een fijne en ze doet mij eigenlijk wel denken aan Whan

Woensdag 9 april komt Laura arroz con leche (+- rijstpap) eten, omdat mijn mama toch weer eens wou bewijzen dat ze het lekkerst kookt

Donderdag 10 april ga ik eventjes naar de Terminal om bustickets te wisselen en nadien gaat het er weer rustig aantoe…

Vrijdag 11 april ga ik naar de kapper! Ookal heb ik er aan mijn vorige knipbeurt een trauma aan overgehouden, ik deed het maar gewoon… Het is ok.

Zaterdag 12 april zit heel Nuevo Chimbote een hele dag zonder elektriciteit… Lastig. ’s Middags komt de familie eten om de verjaardag van Paul te vieren. Geen muziek of niets… dus het is vroeg afgelopen.

Zondag 13 april lees ik wat en gebeurd er niets speciaals

Maandag 14 april ga ik naar het centrum op cadeautjes-jacht voor m’n broer z’n verjaardag en wat shoppingskes doen.

Dinsdag 15 april is het Paul zijn verjaardag, maar er wordt niets speciaals meer gedaan. Op school is het wel leuk vandaag, de kindjes moeten leren dansen voor moederdag en zalig hoe die salsa-moves er al van kleinsafaan inzitten.

Woensdag 16 april doe ik niets speciaals.

Donderdag 17 april doe ik mijne was en ’s avonds is het een soort herdenkingsmis voor de oma van mijn mama. Echt een slechte mis (er zijn zelfs geen hosties voor de mensen), vrij saai feest, allemaal ouder volk, teveel eten,… Gelukkig niet te laat gedaan.

Vrijdag 18 april skip ik school (gisteren was het toch iets te laat om naar school te gaan), wat opruimen enzo

Zaterdag 19 april naar de mercado. Te lang blijven kletsen en dus moeten we super snel eten om nadien naar de voetbal te gaan kijken Best leuk. ’s Avonds ga ik naar de discotheek met wat ex-klasgenootjes. Draait erop uit dat Milagros op hotel blijft met haar lief, Kiara gaat naar een andere discotheek omdat haar neef daar zit en dus gaan Gino en ik alleen binnen. Daar zitten er wat andere op ons te wachten. Het is een leuk avondje.

Zondag 20 april staan we vroeg op om vroeg naar Trujillo te gaan en uiteindelijk vertrekken we pas tegen 9 uur. We bezoeken de ruïnes van Chan Chan, best mooi en nadien gaan we gaan middageten in Huanchaco waar we nog heel de tijd wat rondwandelen, pintje drinken, proberen te vissen,… Het was een leuk uitstapje met de mama en papa!

Maandag 21 april niet naar school (uitstapjes doen is te vermoeiend) en het is dus echt een rustig dagje.

Dinsdag 22 april naar school en terug thuis krijg ik het vreemde nieuws dat Laura (ook eentje van AFS, Oostenrijk) hier even zal komen wonen. ’s Avonds komt er wat duidelijkheid in als Omar op bezoek komt. Het is normaal voor enkele daagjes totdat ze een nieuwe familie voor Laura hebben. AFS kennende zal dit wel wat langer worden. Ik voel me er wel een beetje raar bij.

Woensdag 23 april ga ik naar Chicho. Hij is druk bezig want vanavond gaat hij naar Lima om zondag zijn vlucht naar België te nemen. Ik drop dus wat spulletjes dat ik hier niet nodig heb, hij moet naar de notaris met een Spaanse pastoor (interessante mens) en ik vergezel hem dus maar, dan naar de terminal om zijn busticket te kopen en tot slot natuurlijk iets gaan eten ’s Avonds zijn we thuis allemaal moe en willen we gaan slapen, maar Laura moet elk moment toekomen… Het is vreemd als ze toekomt, maar bon…

Donderdag 24 april is het in de namiddag dansles met de kindjes voor ‘t school (voor de show voor moederdag). Echt wel leuk De dansleraar is een ongeloofelijk harde janet, maar dat maakt het alleen nog leuker

Vrijdag 25 april staat mijn was doen op het programma

Zaterdag 26 april probeer ik het internet van Paul te openen, maar blijkbaar rekeningen niet betaald… ’s Avonds is het een feestje van AFS, het is best leuk, maar ik moet vroeg thuis zijn.

Zondag 27 april gaan we een film kijken bij Lena. Veel koekjes gekocht en nadien blijkt dat de mama voor ons gekookt heeft… En hier is het toch wel echt verplicht om het aan te nemen… We moeten eigenlijk wel al naar huis, maar die mama blijft maar kletsen en kletsen… Het was een gezellig avondje.

Maandag 28 april komt Geertrui (of Christina voor de Peruanen) naar bij mij en gaan we samen pannenkoeken bakken. Omar en José komen ook toe en eten echt voor 5 man.

Dinsdag 29 april gaan we naar Pacanga (het geboortedorp van mijn mama). Echt een mini dorpje, iedereen kent elkaar,… We gaan eigenlijk omdat er een tante gestorven is en het hier de gewoonte is om een maand nadien een mis te doen. Heel het dorp in de kerk en nadien naar hun huis om daar te gaan eten. En nadien ga ik de ergste nacht van mijn leven tegemoet. Er was daar dus een GRILLO-plaag (cricket in ´t Engels, weet het Nederlandse woord er niet voor), maar echt geen oog dicht gedaan! Super warm en een mens wil dus zonder deken slapen, maar tegelijkertijd echt afschuwelijk dat die grillo’s elk moment op u kunnen vallen en dan maken die ook heel de tijd een enorm lastig geluid en als ze vliegen, brrrr…. Iedereen weet wel dat ik al zo’n insecten-liefhebber ben, dus dit was echt afschuwelijk Geen oog dichtgedaan….

Woensdag 30 april doen we daar niet veel (gelukkig komen die grillo’s alleen ’s nachts tevoorschijn). Een koude douche, we gaan naar de mercado en nadien nog een toertje met de mama. We brengen de familie van mijn mama haar tante nog een bezoekje en we krijgen daar middageten voorgeschoteld. Terug naar het huis van tante Magda en daar moeten we nog eens middageten… Ons bordje mooi leegeten en nadien allemaal naar ‘t toilet Niet veel later vertrekken we terug richting Chimbote, want nog een extra nacht daar kunnen we echt niet aan!

 

Alles best ok dus hier… Alleen zit ik wel wat in de knoop met Laura bij ons thuis… Het is echt niet mijn beste vriendin, maar soit.

We komen er wel door en ik probeer te genieten van mijn laaste maandjes! Misschien ga ik met mijn mama naar Chili om mijn broer te bezoeken… Ze wil via Bolivie en Argentinië gaan… Peruanen maken veel plannen, dus ik zal het pas geloven als we op de bus zitten

Voor de rest ga ik nog een weekendje proberen te reizen, maar dat zien we wel weer!

Er staan ook foto’s van deze maand op mijn foto-site!

Een dikke zoen aan iedereen,

L.

Op reis…

Donderdag 13 maart gingen we op reis vertrekken en plots (maandag 10 maart) doet AFS-Lima lastig omdat we tijdens het schooljaar reizen… (een afs-er van een ander comité had blijkbaar geklaagd). Ik ben in alle staten en sta op het punt uit AFS te stappen, want AFS wist dit al super lang en nu opeens beseffen ze dat die eigenlijk niet mag… (we zijn onze reis al sinds december aan het plannen)

AFS Lima laat ons toe om naar van 14 tot 24 maart te reizen (want dan is het een beetje paasvakantie) en dan moeten we terug. Gelukkig krijgt Gaby medelijden met ons en beslist ze met ons mee te reizen vanaf 24 maart en dan is dit gewoon een AFS-reis (en doet het er plots niet meer toe of we tijdens het schooljaar reizen of niet… belachelijk). Maar bon, probleem opgelost en we hebben nu zelfs 5 dagen extra van onze zelfstandige reis. Alles met medeweten van Lima en dus helemaal LEGAAL. (voor andere AFS-ers die dit zouden lezen.)

Ik zal hier ‘n zo kort mogelijk verslagje neertypen, want er valt eigenlijk zóveel te vertellen over de reis (de geschiedenis, de gebeurtenissen, details,…), maar dat doe ik jullie niet aan (Foto’s staan ook al online… Ik heb er ongeveer 700 getrokken, dus een selectie’tje gemaakt. Teveel mooie dingen gezien, echt)

Donderdag 13 maart vroeg opstaan en om 10 uur vertrekt onze bus richting Lima. Aangekomen nemen we een taxi naar het appartement van Richard en Marloe (de broer van Gaby en Tine en zijn Hollandse vriendin). Zoals het hoort in Lima gaan we naar een fastfood-gedoe (Burger King wordt het). We gaan slapen.

Vrijdag 14 maart is onze vlucht naar Cusco. Typisch dat onze vlucht vertraging heeft, maar we geraken er toch. We worden opgehaald door ‘n taxi en gaan naar het hotel Casa Grande. Een gezellig hotel, vlakbij de Plaza de Armas. We installeren ons en krijgen onze eerste ‘maté de coca’ aangeboden tegen de hoogteziekte. De meneer van de Incatrail (Limbert) komt langs en vertelt ons dat we morgen al vertrekken i.p.v. overmorgen… We gaan snel slaapzakken huren, kopen wat coca-snoepjes,… en kruipen vroeg in ons bed!

Zaterdag 15 maart om 5 uur opstaan. Douchen, klaarmaken, ontbijten, onze rugzakken in bewaring geven,… en dan komt er een bus ons ophalen aan het hotel. We maken een stop in Ollantaytambo om nog de laatste dingen te kopen zoals een wandelstok, chocolade,… Een dorpje verder (km 82) kan onze Camino del Inca dan echt beginnen! Onze groep bestaat uit 14 mensen: wij (3 Belgen,1 Oostenrijkse en 1 Zwitster), 1 Braziliaan en 8 Argentijnen! We geraken eerst niet binnen omdat we een studenten-tarief hebben en we eigenlijk geen échte studenten zijn… Roel, Laura en ik geraken binnen, maar voor Tine en Manuel is het nog afwachten. Wij beginnen met de hele groep al te stappen. Vandaag is het rustig, af en toe stijgen en het is al heel mooi. We komen langs enkele ruïnes en het middageten wordt gekookt door de dragers die met ons meestappen. Zij stappen zo snel dat zij hun tent opzetten en koken voordat wij aankomen (en die dragen echt super veel mee!). Na het middageten verder stappen en dan komen we toe bij onze slaapplaats Wayllabamba. Als onze tentjes staan weer al recht, we eten en het is gezellig met z’n allen in de “gezelligheidstent”. Ongelooflijk moeilijk om dat geratel van al die Argentijnen te verstaan, want die spreken echt totaal anders dan ons! (“yo llamo” spreken wij uit als “jo jamo” en zij als “sjo sjamo”)

Zondag 16 maart weer om 5 uur op en komen de dragers ons maté de coca brengen in ons tentje. Vandaag staat de zwaarste dag op het programma. Stijgen tot 4200 m en echt alleen maar stijgen. Weinig zuurstof dus en ik voel het toch wel, niet echt gemakkelijk voor mij om boven te geraken. Het hoogste punt bereikt en dan afdalen naar het campamento. Een vermoeiend dagje, maar kort, dus iets meer tijd om uit te rusten.

Maandag 17 maart staat onze langste dag voor de boeg. Het begint met een stijging, maar het lukt beter als gisteren. Dan is het weer afdalen tot onze eetplaats. Vanaf dan beetje vanalles, stijgen, dalen en we komen zo in de omgeving waar de Selva (het oerwoud) al een beetje begint… Echt mooi. Op het einde kunnen we kiezen om rechstreeks naar ons kampement te gaan of langs een langere weg te gaan naar een ruïne. De ruïne is echt wel de moeite en is nog maar een 8 jaar geleden ontdekt. Dan dalen we af naar onze slaapplaats, waar er ’s avonds een heus avondmaal geserveerd wordt, een bedanking gehouden wordt voor de kok, dragers, gidsen,… en dan een beetje dansen. Niet te laat, want morgen moeten we om 4 uur opstaan.

(Je moet je niet voorstellen dat onze groep op de Incatrail de enige was… Er was echt veel volk. Sinds enkele jaren kan je de Incatrail ook niet meer op eigen houtje doen, het is verplicht met gids en dragers. Een echt avontuur is het zeker niet, maar toch nog wel een beetje. Veel volk op dezelfde weg, maar toch nog steeds genoeg plaats om grote stukken rustig alleen te stappen en volop te genieten van de omgeving… Want die is nog steeds super indrukwekkend!)

Dinsdag 18 maart worden we lekker vroeg gewekt en vandaag stappen we naar MACHU PICCHU (1 van de 7 wereldwonderen!). Vanaf de poort van de zon zien we het al liggen en het is al ongeloofelijk! Hiervoor hebben we 4 dagen afgezien en het is de moeite. Dan bezoeken we de ruïnes en echt… ik vind het geweldig. Na Machu Picchu gaan we naar Aguas Calientes. We eten er nog met de Argetijnen en dan keren zij al terug naar Cusco terwijl wij hier nog een nachtje blijven om rustig naar de thermale baden te kunnen gaan. Uitgeput kruipen we ons bed in.

Woensdag 19 maart nemen we ’s ochtends de trein naar Ollantaytambo om van daaruit met de taxi naar Cusco te gaan. Terug naar het hotel, een zalig douche en propere kleren! We doen niet echt iets speciaals, gewoon wat stom winkeltjes doen en ’s avonds gaan we naar een dans-gedoe kijken (ik kom precies in de Westrand toe ). Fameuze ruzie met Manuel en ik trap het af naar het hotel…

Donderdag 20 maart gaan we de Valle Sagrado bezoeken. Toevallig zitten er weer 2 Argentijnen van de Camino Inca op de bus. Naar een marktje, ruïnes van Pisaq (we zien maar een klein deeltje), een buffet waar we allemaal té veel eten, naar de ruïnes van Ollantaytambo, naar het kerkje van Chinchero en het bijhorend marktje en dan terug naar huis.’s Avonds gaan we nog iets gaan eten met de Vanessa, Germán en Patricio.

Vrijdag 21 maart gaan we naar Sacsayhuaman en Q’enko. Echt zotte stenen en een prachtige liggin! De gids is ongelooflijk onzeker over zichzelf denk ik, maar doet het nog goed Terug naar Cusco en we willen het Coricancha-museum gaan bezoeken, maar op Goede Vrijdag is dat niet open… Roel en ik wandelen gewoon wat in Cusco rond en gaan naar een processie kijken. We gaan iets eten, naar een bar en naar een discotheek. Té veel gringo’s, maar is wel ok.

Zaterdag 22 maart vertrek ik dik tegen mijn goesting naar Puno (daarover ging de ruzie met Manuel). We reizen in de dag naar Puno en doen af en toe toeristische stops. Tegen 5 uur komen we toe in Puno, zoeken we een hoteletje, eten we iets, kopen onze bustickets naar Arequipa,…

Bij Puno ligt het Titicacameer: het hoogste bevaarbare meer in de wereld. 60 % is van Peru en 40 van Bolivië en daar zijn de Peruanen fier op… Het stomme mopje dat ze ook altijd maken is dat Titi bij Peru hoort en de Caca bij Bolivië…

Zondag 23 maart gaan we ’s ochtends naar de haven om daar met de boot naar de drijvende Uros-eilanden te gaan. Beetje een dubbel gevoel bij het “artificiële-toeristische” gedoe, maar het is wel mooi. Nadien gaan we naar het eiland Amantaní, waar we in een gastfamilie blijven slapen. We maken een wandeling naar de tempel op de top van het eiland (we kunnen van hier Bolivië zien!) en als we terug naar het huis gaan is het bijna donker. Ze geven ons typische kleren en we gaan naar een klein feestje, waar we “typsich” dansen.

Maandag 24 maart nemen we afscheid van de gastvrouw. De vrouw zegt dat ze wil dat we blijven… (een enorm dubbel gevoel, want die vrouw was echt raar en soms echt enorm boertig…) We komen aan op het eiland Taquile en ik voel me totaal niet in Peru. Middageten met een prachtig uitzicht en tegen de avond terug in Puno. Een city-fiets-tochtje, onze spullen gaan ophalen en naar de terminal om naar Arequipa te gaan.

Dinsdag 25 maart tegen 4 uur ’s ochtends toegekomen en ik heb me nog nooit zo onveilig gevoeld op een bus! We gaan naar een hotel en kruipen nog voor enkele uurtjes met 4 in een kamer voor 2 personen. Gaby komt toe en we krijgen nu onze gewone kamers. Na meer dan 1.30 op ons ontbijt te wachten gaan we wat stappen in Arequipa. Tour boeken voor Colca Canyon, kerkje bezoeken en ’s avonds bezoeken we het Monasterio Santa Catalina. Manuel en ik blijven nog en lopen overal nog eens binnen. In het donker met petroleum-lampjes is de sfeer echt fantastisch. Nadien gaan we met z’n allen “Dönder Kebab” gaan eten, het is ok Nadien naar een café Brujas (Spaanse vertaling voor Brugge), waar helemaal geen Belgische bron te vinden is Duitse vlag en Hollandse voetbaltruitje…

Woensdag 26 maart vertrekken we voor 2 dagen naar de Colca Canyon. Onze gids zit heel de heenweg te babbelen over echt de meest uitgebreide dingen. Langs de ene kant interessant, langs de andere kant wil iedereen gewoon wat slapen. We maken wat stops voor we aankomen in Chivay waar we middageten en ook zullen blijven slapen. Tegen 4 uur gaan we naar de thermale baden, nadien terug naar het hotel en ’s avonds gaan we naar een Ierse Pub…

Donderdag 27 maart staan we vroeg op om met de bus naar “el cruz del condor”(het kruis van de condor). We doen weer wat tussenstops om van het uitzicht te genieten en dan wandelen we nog een stukje voor we bij het kruis toekomen. Daar komen uiteindelijk toch een 4-tal condors tevoorschijn die echt dicht bij ons vliegen… Nadien terug naar Chivay waar we eten en daarna keren we terug naar Arequipa. Die avond staat er niet veel meer op het programma.

Vrijdag 28 maart slapen we een beetje uit, gaan we goed gaan ontbijten en gaan we naar het museum waar “Juanita, het ijsmeisje” staat. Een -door de Inca’s- geofferd meisje dat ze hebben teruggevonden (het oudste lichaam  denk ik). Alleen is Juanita nu op rustvakantie in een donkere kamer en staat Sarita tentoongesteld: het blijft indrukwekkend, want door het ijs is alles vrij tot zeer goed bewaard gebleven. Nadien gaan we Arequipaanse chocolaatjes kopen, beetje winkeltjes doen en nadien gaan Manuel en ik naar el convento Recoleta. Terug naar het centrum gaan we overheerlijke pannenkoeken eten in een zeer gezellig restaurantje. Als onze pannenkoeken op zijn moeten we al bijna naar de terminal om met de bus naar Nazca te gaan…

Zaterdag 29 maart komen we vroeg toe in Nazca. We gaan naar de luchthaven, tegen 8 uur vertrekt onze vlucht (van 30 min). Naar de lijnen moeten we enorm goed zoeken, maar het is wel de moeite. (de dag voordien moest er trouwens een vliegtuigje een noodlanding maken op de Pan Americana (de weg die heel Peru verbindt van N-Z) omdat er niet genoeg gasolina inzat… ik heb dus echt 1000 keer tegen die mensen gezegd dat ze er super veel in moesten doen!) We gaan ontbijten en tegen de middag zijn we al op weg naar Lima met echt een super stomme bus die constant stopt om mensen te laten op-en afstappen. Aangekomen in Lima blijven we gewoon in de terminal en tegen 11.00 p.m. vertrekken we richting Chimbote.

Zondag 30 maart komen we voor we het goed beseffen toe in Chimbote. Met de taxi naar huis en ik kruip nog eventjes m’n bed in… Op straat hoor ik de verse fruitsap-verkoper voorbijkomen en het is duidelijk: ik ben weer thuis.

De reis zit er jammer genoeg op… alhoewel ik blij ben weer in Chimbote te zijn. Het was een heerlijke reis, met de bijhorende ruzies, irriteringen,… Hij blijft onvergetelijk… Dit landje is écht prachtig!

Nog een ongelooflijk dikke kus aan iedereen!

Liefs,

L.

- Om op tijd te zijn.

Ga op tijd op reis

om het meest

en het mooist

mee te maken

leer je buik de klok

dan weet je precies

hoe laat het is

want wie voelt

hoe laat het is

gaat op tijd op reis.

(gedichtje dat m’n zus Karlien me opstuurde… nu begrijp ik het)

Spaanse dromen.

Hej België!

Het is weer een tijdje geleden… Of misschien ook niet.

Alles gaat hier goed. Ik weet niet goed waar ik moet beginnen… Gisteren was ik hier officieel 6 maanden in Chimbote, de dag voor eergisteren 6 maanden in Peru…

Voor ik het goed zal beseffen zit ik terug in België, moet ik nu blij zijn dat de tijd vliegt of gaat de tijd te snel? Ik weet het niet…

Ik heb hier echt een volledig leventje opgebouwd (véél rustiger dan mijn Belgische leventje) en ik ga het sowieso missen als ik terugben…

Ik ben de dagelijkse dingen al zo gewoon dat ik me een beetje Peruaans begin te voelen, of beter gezegd een echte Chimbotana. Ze zijn hier super “eerlijk”, wat soms grof overkwam bij mij, maar hier is het de normaalste zaak om te zeggen dat je dik, dun, klein, chinees, groot,… bent.

De laatste tijd droom ik ook best vreemd… Plots staan er Peruaanse dingen in Dilbeek, Peruanen en Belgen in eenzelfde droom, Spaans, Nederlands, alles gemixt… Jaja, jullie praten zelfs af en toe Spaans in mijn dromen

Heb ik jullie trouwens ook al verteld dat ik vanaf het begin af en toe Belgen tegenkwam? Peruanen die verdacht veel op iemand vanop school, Dilbeek of weet ik veel van waar lijken.. En het zijn echt de personen dat je het laatst verwacht dat je je die zou inbeelden

Bon… wat is er die laatste 2,3 weken nog gebeurd?

Maandag 18/02. Het is vandaag een nationale staking. De landbouwers klagen iets aan bij de regering. Gewoon thuisblijven dus, je geraakt zelfs niet gemakkelijk naar het centrum. Heel het land ligt plat zeg maar… Op de wegen liggen massaal veel stenen, er ontstaan oorlogjes op de grote wegen,… Je blijft dus beter waar je bent en dan zit je rustig. De AFS-ers van Trujillo dachten daar anders over en zaten vast in Chimbote, ik ga hen dus in het agentschap een bezoekje brengen en daar staan massaal veel bussen, omdat er niet veel verder dan Chimbote fameus gevochten werd… Peru is vandaag massaal veel geld verloren en we zitten niet goed met deze regering hoor ik van alle kanten…

Dinsdag 19/02. De verjaardag van mijn mama! Ik zoek een boeketje, want ze wil geen dingen (ze heeft alles al) en heel de familie komt eten. Deze avond ga ik voor de eerste keer naar de Taebo! Dit is echt zot intensief Net op tijd thuis, want mijn mama gaat als laatste naar de voetbal kijken van mijn neef. Een kampioenschap en hij krijgt rood… Typisch. Mijn familie zit daar nog een beetje te drinken op de verjaardag van mijn mama en nadien gaan we rustig naar huis.

Woensdag 20/02. Ik doe niets speciaals, het is een rustig dagje.

Donderdag 21/02. Omar komt op bezoek om over de mail van vake naar AFS België te praten. Ik verschoot toch wel even dat hij op de hoogte was dat ik naar de unief wou, ik dacht dat dit nog niet in Chimbote geraakt was. Hij gaat zijn best doen zegt hij, ach jah… Dat betekent hier niet echt veel. Ik ga met Tine naar het centrum en we eten een taartje en fruitsla. Een beetje geklaag over AFS hier…

Vrijdag 22/02. We gaan normaal naar het strand met Tine, lief van Tine en een vriend van hem, maar we gaan gewoon naar het zwembad. Tine heeft hoofdpijn en zij gaan allemaal naar huis, maar gelukkig is Laura daar met haar zusje en ik blijf dus, want het is daar best zalig. Een leuk voormiddagje en in de namiddag komt Laura bij mijn thuis om speculaas te maken

Zondag 24/02. Ben alleen met de mama en ze gaat met mij naar het ziekenhuis om mijn 9de spuit te laten zetten, we gaan nog een beetje voetbal kijken. Laura komt weer om de speculaas nu echt te bakken. Mmm… Sinterklaasgeur. Ik ga naar het internetcafe en als ik thuiskom moeten we ons klaarmaken om naar Lima te gaan. Mijn papa heeft er een ongeluk gehad, dus gaan we direct naar hem.

Maandag 25/02. We zijn vroeg in Lima, de papa is goed aangedaan, probeer wat te slapen, maar mijn 2 tantes zijn afgekomen om hun broer te bezoeken en er wordt veel getetterd. In de namiddag gaan we gaan winkelen. Ik koop mijn nieuw fototoestel en mijn mama koopt schriften, potloden, scharen,… (Vroeger had ze voor ons huis een winkel en is daarmee gestopt omdat het te vermoeiend was… Nu begint ze zich wat te vervelen en gaat ze haar LIBRERIA terug opendoen, maar eigenlijk gewoon in onze keuken Ik vind het wel leuk en de mama ziet het volledig zitten) Ze zit te onderhandelen en is gelukkig met het kopen van haar spullen. ’s Avonds komt Rudy toe in Lima en gaan we Chifa eten.

Dinsdag 26/02. We gaan naar Gamarra en gaan eten bij ons tante Olga. ’s Avonds gaat Rudy dan naar Chili en we zwaaien hem uit. We brengen nog een bezoekje bij ons tante Chela en gaan slapen.

Woensdag 27/02. We vertrekken ’s morgens naar Chimbote en komen dus in de late namiddag toe… We doen niet veel meer…

Donderdag 28/02. Ik doe mijn was, ik internet wat, we gaan met Laura, Roel, Tine, Gaby en 2 Amerikanen naar het centrum, eten iets en gaan naar een karaoke-bar Laura en ik zingen de Moulin Rouge uit volle borst.

Vrijdag 29/02. Niets speciaals. Vandaag gaat Laura voor de eerste keer mee naar de Taebo. Ik ben geen pro, maar zij kan er echt niets van .

Zaterdag 1/03. We gaan naar Manuel voor ons reisplan te maken en eigenlijk doen we niets… Manuel is dus dik gefrustreed, maar jah. ’s Avonds gaan we naar de discotheek. Eerst iets gaan eten met Laura en Roel en daarna kopen we zoals de gewone peruanen Rhum en frisdrank en zetten ons op een bankje. Allemaal goed en wel, maar Laura en ik gaan toch vroeg naar huis…

Zondag 2/03. Vroeg op en we gaan naar het strand. Ceviche is ideaal om een kater tegen te gaan, mmm. Het zijn zotte golven, echt zotte… Heel het strand wordt bijna meegezogen en enkele mensen geraken niet terug naar het strand…. Ik ben niet zo’n avontuur-mensje, dus blijf ik maar gewoon in de kleine golfjes en loop super hard weg als er een grote komt. De jongens daarentegen, die amuseren zich te pletter. Terug thuis is het een hele commotie bij ons thuis… Ze hebben een invasie gedaan in SanLuis… Ik begrijp zelf niet echt wat het inhoud, maar jah…. Blijkbaar is dat terrein van iemand, maar die persoon zit in Spanje en dan hebben andere mensen het recht om dat te “invaderen?”. Nu hebben ze daar dus -al “vechtend” met de familie van de eigenaar- een soort van huisje gebouwd en moest er dus een bed naar daar geraken opdat mijn broer daar zou slapen. Ik mocht natuurlijk niet mee, te gevaarlijk. Geen nood, ik was doodmoe.

Maandag 3/03. Vandaag is het mijn eerste schooldag, maar ik skip die toch nog even… Tegen 10 uur ga ik met de directeur praten over wat ik nu moet doen. (AFS laat het dus niet toe dat ik naar de unief gaat, zij met hun stomme regels toch ook altijd) En nu ga ik dus gewoon met de kleintjes van in het kleuterschooltje werken. Het is een nieuwe juf en precies wel een betere dan vorig jaar. We zien wel hoe het uitdraait. In de namiddag gaan we terug naar Manuel om ons reisplan af te maken, er komen wat ergernissen langs alle kanten naar boven (en we zijn nog niet vertrokken!?) ’s Avonds ga ik met Omar, Chicho en Francis (een Belgische (van ons Duitste deel…) die hier stage komt doen) iets gaan drinken, een ijsje eten en op de plaza zitten.

Dinsdag 4/03. Eerste keer terug naar school. Gewoon in mijn buso (mijn mooie uniform steekt al mooi in mijn valies). Vandaag help ik bij die van 5 jaar, want die van 4 komen morgen pas toe. Ik doe niet veel meer.

Woensdag 5/03. !6 maand in Peru! Naar school en er wordt ongelooflijk veel geweend bij de kindjes van 4 jaar. We gaan in de namiddag naar het centrum om ons plan te bespreken en kopen ons busticket naar Lima.

Donderdag 6/03. Ik kom te laat toe op school… Overslapen, wat waarschijnlijk wel iets te maken heeft met het nachtelijke telefoontje van Studio Brussel. (hoop dat jullie het gehoord hebben en anders staat het documentje in mijn mail…). ’s Avonds gaan we ‘n taartje eten.

Vrijdag 7/03. Naar school en niets speciaals doen.

Zaterdag 8/03. Ik ga met mijn mama naar het internetcafe van mijn broer (dat gesloten is geworden door de staat…Omdat ze geen ticketjes ofzo gaven) om haar spullen voor haar winkel te gaan halen. We kuisen alles eerst, en dan roepen we een “driewieler met een laadbak vanvoor” om dingen mee te nemen. (Hier heb je geen Ikea-service om je gekochte spullen te vervoeren, maar bestaat deze manier wel… Zot vermoeiend voor de meneer, respect). We zijn volledig uitgeput van 3 keer op en af te gaan en gaan chifa eten. En nu zit ik hier te internetten…

Het was weer een hele boterham om te lezen zeker? Als je hier al geraakt bent natuurlijk.

Alles hier dus best ok he… Niets speciaals gebeurd.

AFS is wel Ok, veel gepraat, maar weinig actie, ach ja… Mijn familie is echt wel super, met dagelijkse ruzies met mijn broer over de stomste dingen… Het loopt soms uit tot gepits, gevechten, emmers water over mijn hoofd krijgen en andere dingen…

 Mmm, voor de rest heb ik nu niet onmiddellijk iets te vertellen…

Ah ja…. briefjes komen dus nog steeds niet op regelmatige wijze toe. Ik stel dus voor om ze te typen en ze misschien gewoon via mail te sturen of misschien gewoon in te scannen (goed idee, zus )

Donderdag vertrek ik op mijn “grote reis” en ik heb er ongelooflijk veel zin in! Met de bus naar Lima, met het vliegtuig naar Cuzco, te voet naar Machu Picchu (Inca-trail van 4 dagen), met een bus die verschillende keren stopt naar Puno, op een eiland in een familie slapen, naar Arequipa, de bergen in om de Condor te zien opstijgen en massa’s lama’s te zien, naar Nazca om een klein vliegtuigje in te kruipen om de gekende Nazca-lijnen te bekijken,… Jaja, ik zie het volledig zitten…

Hopelijk loopt alles goed, want het regent nu wel vrij veel in de bergen… Dat verslagje kunnen jullie begin april lezen!

Een ongelooflijk dikke zoen en een dikke knuffel,

Veel liefs,

L.

Het toch wel gevaarlijke Chimbote…

Hey België…

Ik heb er een vreemd weekje opzitten…

Donderdag 7 februari  gaan we gewoon naar het internet, Tine komt eventjes langs, heel de familie gaat naar de discotheek, maar ik blijf thuis want Leen heeft hoofdpijn…

Vrijdag 8 februari is het(normaal) de laatste dag van Roy in Chimbote. Heel de familie komt dus eten en nadi en gaan Leen, Laura en ik richting het huis van Gaby die in Los Pinos woont. We blijven nog eventjes bij haar thuis en dan gaan we naar het park Vivero (een park met bootjes, aapjes, pinguïns,…), maar we komen nooit toe… Tine en Leen lopen iets voor ons (Laura, Gaby en mezelf) en plots komen er 3 gasten op hen af. Ik dacht gewoon dat het 3 gasten waren dat een beetje buitenlandse meisjes wouden lastigvallen en was al terug aan het stappen, totdat er 1 van de 3 naar ons kwam toegestapt met een wapen…Dan weet je wel hoever het is, gewoon alles rustig afgeven en vooral geen vreemde bewegingen maken. Bij Leen, Tine en Laura nemen ze hun handtassen volledig mee, maar ik had hem gewoon “uitgeladen” (gelukkig, want ik had die van Whan gekregen en ik vind hem ontzettend leuk) Ik heb dus mijn handtas, zonnecrème en mijn huissleutel nog… (fototoestel, gsm, geld, zonnebril zijn wel gepikt) Gelukkig deden ze ons niets en was Gaby erbij, anders zou ik veel meer schrik gehad hebben. We proberen een gratis taxi te nemen om ons ergens anders te droppen, want op die plaats wouden we nu echt wel niet blijven staan. We keren dus terug naar het huis van Gaby en daar bellen we 2 keer de politie, maar die zeggen gewoon dat ze niets kunnen doen (echt eikels). Nadien bellen we naar iets anders (burgerlijke bewaking ofzo) en die komen langs en brengen ons ook naar het politiebureau. Laura en Tine kruipen mee de auto in om met de politie de buurten te gaan checken, ik blijf mooi in dat kantoor. Ik beb 1. schrik en 2. ik herinner mij helemaal niet meer hoe die gasten eruit zagen. We zitten te wachten op hen om de verklaring af te leggen, en we zijn daar eerder een attractie, want zoveel buitenlandse meisjes bij elkaar is toch wel iets vreemd… en dan praten ze nog wel Spaans…? Hatelijke mensen die politiemannen en ze werken verschrikkelijk traag. We keren terug naar het huis van Gaby en zij belt een taxi-vriend en die brengt ons naar huis. Gaby komt mee om het uit te leggen en ze zijn allemaal wel bezorgd, maar de mama en papa zitten ook duizend keer te herhalen dat ze het gezegd hadden om niets mee te nemen (en dat hebben ze zeker niet gedaan). Bon, Roy gaat dus nog niet naar Lima, maar blijft nog een dagje langer. Heel de familie gaat weer naar de discotheek, maar Leen en ik blijven thuis… We zijn net door 3 gasten met wapens overvallen en hebben nu echt wel niet veel zin om uit te gaan…

Zaterdag 9 februari voel ik me echt raar… Ik denk dat de schok er nu pas is. Ik zit heel de tijd te twijfelen of ik wel naar ons thuis zou bellen, ik doe het dus toch en het deed me enorm goed. We maken ons nadien klaar om maar het strand te gaan! En ik ben enorm blij dat we dat kunnen doen, want thuis zitten zou nu niet goed zijn. Gaby komt enorm laat toe (hora peruana, maar dan wel echt fameus peruana). We kruipen in de pick up en gaan nog een vriend ophalen en dan kunnen we vertrekken. Geladen met 2 bakken warm bier, 3 vrienden van Gaby, Tine, Leen en mezelf zijn we op weg naar Tortugas naar het huis van Max (lief van Tine). Daar toegekomen leggen we onze spullen daar en gaan we iets zoeken om het bier om te wisselen naar koud bier. We gaan uiteindelijk naar Casma (een stadje iets verderop) om ijs te zoeken. We vinden het niet, maar kunnen ons bier wel omwisselen. Terug naar Tortugas kan het feestje dan beginnen Het is een leuk feestje, en als we dan doorgaan, blijkt dat de auto in het volleybalveld gezakt is waar we geparkeerd stonden… Nog een uur duwen en trekken en kunnen we gaan slapen. Lang slapen we niet echt, we ontbijten koekjes, Leen en ik gaan even zemmen in de zee… Maar Tortugas heeft alleen maar stenen stranden, dus niet echt leuk om te zwemmen. We gaan dan maar tegen 1 uur naar Vesique om daar te gaan zwemmen en te eten. Leen en ik vedrinken een paar keer bijna door de te hevige golven, we eten lekkere “paella” (hier heet dat arroz con mariscos), ceviche en we keren terug naar huis… Het was een leuk uitstapje en we kruipen tegen 8 uur al in ons bed

Maandag 11 februari gaan we naar het centrum, we brengen Chicho een bezoekje, we gaan taartjes eten en terug thuis kijken we een filmpje in mijn mama haar bed.

Dinsdag 12 februari doe ik rustig mijn was, neem ik een doucheke en als ik uit de douche kom is er kei veel geroep op straat. Ik ga dus even piepen wat er aan de hand is en er zijn dus super veel mannen op straat aan het lopen, allemaal met grote stokken in de hand… Ik ben helemaal alleen thuis, maar het meisje dat rechtover mij woont zegt me dat er een staking is. Leen zit in het internetcafe, dus ik ben wel een beetje ongerust over haar. Geen mogelijkheid om te communiceren, want onze gsm’s zijn gepikt… Er wordt geschoten, er wordt met vuur gesmeten, een ruit van een deel van ons huis wordt ingeslagen,… De mevrouw die in een kamer van ons huis woont belt me om te vragen of ik alleen ben en dat ze schrik heeft…. Ik zeg dus dat ze naar boven mag komen met haar zoontje. Plots komt de mama toe en die gaat snel Leen halen, allemaal hectisch en mijn hart klopt toch wel vrij tot zeer snel… De politie komt na een kwartier van rellen dan eindelijk toe, maar krijgen het ook niet echt super rustig. Uiteindelijk gaan ze verder weg en is het weer ok. De straat ligt alleen voor stenen, enkele ramen zijn ingeslagen, winkels zijn gesloten,… Het waren mensen van de bouw die in opstand kwamen… Als het terug rustig is ga ik even bellen naar grootmoe (gelukkige verjaardag!) en nadien gaan we even naar Roel zijn basket kijken, gaan we naar het centrum en naar de cinema waar we een ongeloofelijk slechte film kijken!

Woensdag 13 februari gaan we met de familie naar het strand! Het is weer een leuk, rustig dagje.

Donderdag 14 februari “el día del amor!”. Ik moet naar het ziekenhuis om mijn 8ste spuit te laten zetten, ik ga voor de 4de keer deze week naar Claro om mijn oud gsm-nummer te kunnen recupereren en het wordt eindelijk in orde gebracht. In de namiddag gaan we een taartje eten met de mama en Rudy en ’s avonds wachten we op Roel om uit te gaan, maar die zijn zus doet er enorm lang over om zich om te kleden, dus is onze goesting weg…

Vrijdag 15 februari doen we niet echt veel. We gaan met Roel een taartje eten in het centrum, brengen een bezoekje aan Chicho. Terug thuis gaan we met de mama, papa, sra. Josefa, Rudy pollos a la brasa (kip aant spit) eten omdat Leen vandaag naar Lima terugkeert. Nadien gaan we even naar het afscheidsfeestje van Nico die zondag vertrekt en gaan al terug naar huis om 10.30 aangezien Leen haar bus om 11.30 p.m. vertrekt. We gaan naar de terminal en Leen keert terug naar Lima…

Zaterdag 16 februari breng ik in de voormiddag mijn kamer in orde. Ik ben nl. verhuisd naar de derde verdieping en het was daar een serieuze mesthoop aangezien Leen en ik daar sliepen. Het is een zeer stomme dag… Ik mis België ontzettend hard. In de namiddag kijk ik met mijn mama een film en de dag is niet meer zo stom als hij begonnen was….

Zondag 17 februari begint de dag weer stom, ik weet niet echt wat er scheelt. De mama merkt dat er wat scheelt dus neemt me mee naar de mercado (markt), in de namiddag zit ik wat te niksen dus neemt Rudy me mee naar de voetbal Paul en Fernando zijn aan het scheidsrechteren op een kampioenschap. Ik vind het echt leuk, ik ben alleen niet echt iemand om naar voetbal te kijken. Ik bekijk eerder de mensen de staan de kijken (en dat zijn er super veel) en geniet van de sfeer. Ik ben hier toch wel echt graag.

Vandaag staat er niet veel op het programma… Het is hier een nationale staking van ik weet niet wat en er rijden niet veel taxi’s en geen bussen. Blijkbaar kan het ook gemakkelijk uitbreken in rellen, dus ik blijf rustig thuis!

Het huis is nu echt volledig leeg…. Iedereen is weg en het valt op. Rudy is de enige die nog terug moet gaan en dat is ergens deze week… Ik mis ze allemaal toch wel. Vooral m’n grootste broer… Maar die zal ik zeker eens bezoeken in Barcelona met m’n tantes en nonkel.

Het is bewogen weekje geweest… Maar het is hier allemaal wel in orde hoor!

Hou jullie goed daar in België!

Liefs,

L.

Even een tussendoortje… Grupo 5, typische muziek van hier…. Cumbia! Let vooral op hun geweldige danspasjes! Fantastisch toch ?

 

Intercambio Corto in Huancayo!

Dag liefste Belgjes!

Op donderdag 17 januari verwisselde ik voor 2 weekjes van familie. Mijn Chimbotaanse familie werd verwisseld door een Huancayaanse familie. En wat een verschil… Een “intercambio corto” dat er wel mocht wezen! De familie is volledig anders, ik heb plots veel minder vrijheid, het huisje is veel kleiner, vuiler, de familie is armer, er worden veel kruiden uit de tuin gedronken en gegeten, er is geen douche, ik woon plots met 5 honden en een kat, ik zit x-aantal dagen zonder WC-papier (gelukkig had ik een voorraad kleenex-jes), ’s ochtends moet ik mijn fruitsap warm drinken omdat het zo koud is, iedereen noemt elkaar “vecino” (buurman), de kindjes zitten hier veel meer op straat en kunnen zich op zo’n simpele manier amuseren, er zijn veel meer “typische kindjes” met rode bolle harde wangetjes en betraande oogjes, het regent hier dagelijks, ik moet super vroeg opstaan,…Maar je hoort me geen seconde klagen, het was een super ervaring. Ik heb weer nieuwe mensen leren kennen, heb veel dingen bezocht, een ander leven meegemaakt,… Het was onvergetelijk.‘s Avonds kwam ik enkel met Julie toe (Sara was ziek, Sigrun had haar vlucht van Iquitos naar Lima gemist en Filip was net voor zijn bus vertrok overvallen…) en werden opgewacht door de AFS-president van Huancayo, een beetje later kwamen de mama (Aurelia) en de zus (Rocio) toe. We komen toe in een schooltje waar de papa (Dionisio) al half ligt te slapen… Een beetje gebabbel met de zus en ik kruip ook onder de dekens. Met 5 dikke dekens ga ik een koude nacht tegemoet…

Vrijdag 18 januari staan we zeer vroeg op (wat de volgende dagen dagelijkse kost is). Vrijdag is het “uitstapjes-dag” met het schooltje van mijn Huancayaanse familie (er gaan hier wel meer kindjes of jongeren in de vakantie naar school onder de slogan “nuttige vakanties”) We gaan naar el campo (het platteland zeg maar).  We wandelen veel, de kindjes spelen voetbal, ik zie de veel armere kant van het Peruviaanse leven in de bergen, er zijn kindjes die met hun schaapjes naar het veld komen om de kudde te laten grazen,… Terug thuis eten we, we doen een toertje in de buurt , we eten tuna’s en gaan naar het centrum om als eersten een pizza te gaan eten in de pizzeria van een vriend van Rocio. Er wordt veel gediscussieerd over taal, geloof, bijgeloof,… Ik ben ontzettend moe.

Zaterdag staan we om 5 uur op om  naar de Huaytapallana te gaan. Geladen met middageten, een thermos, 3 truien komen we aan op de plaza en er zijn geen bussen dat vertrekken… Dan doen we maar een ander tripje. We gaan naar el Convento de Santa Rosa de la Ocopa (en klooster van Franciscanen, waar weer een Rubens hangt en bepaalde dingen uit de Vlaamse school komen – de oogjes glinsteren weer), we gaan naar Ingenio waar ze trucha’s kweken (een soort zalm, lekker) en terugkerend naar huis springen we nog even een kaas-en melkfabriek binnen J ‘s Avonds gaan we nog naar el Cerrito e la Libertad en naar de zoo J Leuk hoor…

Zondag 20 januari gaan we naar de zondagsmarkt. Veel gebruikte spullen, maar ook een zone vol met typische spulletjes en ik blijf dus vrij lang rondhangen, uitgeput doe ik nadien een middagdutje. In de namiddag maak ik mijn eerste hevige regenbui mee, mijn eerste echte regen in Peru J Het deed me toch wel aan België denken! Alleen loopt er in mijn huisje nu wel water langs alle kanten binnen… Er wordt dus niet gedaan en we kijken dus maar een filmpje.

Maandag 21 januari doe ik mijn was (in koud weer en met koud water is dat toch wel weer wat anders..) en in de namiddag gaan we naar de ruines van Huari, nadien gaan we naar het centrum en naar het huis van GP (de  AFS-president van Huancayo) en het is ongelooflijk saai, gelukkig is Sigrún er om me te entertainen. Dat is eentje van IJsland maar echt het zotste mens dat ik ooit al ontmoet heb!

Dinsdag 22 januari komt Sigrún langs, blijft ook thuis eten en nadien gaan we naar het huis van ‘n vriend van Rocio om naar muziek te luisteren en een beetje te drinken. Plots is het weer ongelooflijk hard aan het regenen en er is inclusief een onweer bij (heerlijk vind ik dat dan…) Gevolg is dat we een ontploffinkje horen en we de avond enkel met kaarslicht doorbrengen.

Woensdag 23 januari gaan we weer normaal gezien naar de Huaytapallana, maar het heeft de voorbije dagen te veel geregend en dus is het te gevaarlijk om er met de auto naartoe te gaan. We gaan dus naar Jauja (de hoofdstad van Peru, voordat Lima ontstond), we gaan naar het Paca-meer (dat weer om een zotte redden ontstaan is: het volk dat in het stadje woonde waren enorm slechte en stoute mensen en God was uit de hemel afgedaald als een arme man en ging aan alle huizen eten, kleren,… vragen. Niemand gaf het hem, behalve 1 vrouwtje. Zij werd de berg op gestuurd en ze mocht niet omkijken. Eens zij onderweg was viel er een soort tamboerijn uit de hemel en vloeide er water uit. De vrouw keek toch om en veranderde in een steen en heel de stad is ondergelopen door het water van de tamboerijn…), we komen ook toe in een dorpje waar er een feest aan de gang was: CortaMonte. Er wordt de typische dans gedanst, en er stonden 4 bomen vol met dekens e.a. dingen. In deze bomen kappen de koppeltjes 1 voor 1 en als de boom dan uiteindelijk valt storm iedereen er naartoe om de spullen op te rapen. Wat je te pakken krijgt is voor jou. Nadien gaan we terug naar Jauja waar er ook een zeer groot feest aan de gang is… Hier is het wel iets luguberder, er hangt een eend in een soort goal en om de beurt passeert er iemand op zijn paard en trekt aan de nek van de eend… Wie uiteindelijk de kop vastheeft is de winnaar. De Peruvianen zijn soms toch wel wat vreemd…

Donderdag 24 januari gaan we met ’n paar iets eten in het centrum, nadien gaan we naar el Parque de la Intedad de Wanka. Een nieuw parkje met het verhaal van Huancayo, niets bijzonders. Nadien krijgt Sigrun het in haar kop om een tattoo te laten zetten, dus we vergezellen haar met z’n allen. Een foute zet als je het mij vraagt, maar ja.

Vrijdag 25 januari is het weer “uitstapjes-dag” met het schooltje en ik vraag de andere intercambio-studenten ook mee. We gaan eerst naar een klein dorpje (nog echt super authentiek) en bezoeken daar de oudste kerk van heel Huancayo. Ook staat er een zeer bekend kruis, waar de mensen hun kaarsen (bepaalde kleuren en vormen hebben bepaalde betekenissen) laten branden en nadien met de gesmolten was naar mensen gaan en zo hun geluk laten lezen. Nadien gaan we naar het zwembad (en ook hier – waar het ijskoud is – is het buiten en onverwarmd). Nadien gaan we naar het centrum en ik ga naar de kapper, ik beslis dus ook direct dat ik nooit meer naar de kapper ga in Peru (zegt genoeg?). We hangen een beetje rond en nadien gaan we een koffie drinken met Lea (een ex-AFS-student van Zwitserland in Chimbote die op bezoek was…).

Zaterdag gaan we naar Chupaca. We springen eventjes binnen bij een hanengevecht en nadien gaan we naar het meer Ñahuimpuquio. Terug thuis neem ik blijkbaar een verkeerde combi en kom ik totaal ergens anders uit… Ik ben dus volledig mijn weg kwijt, maar kom uiteindelijk toch toe… Alleen is er nu niemand thuis en ik moet binnen een half uur terug in het centrum zijn. Ik kruip dus over de muur en geraak langs achter binnen, snel een briefje achterlaten en terug naar het centrum. We gaan naar het dorpje San Jeronimo dat bekend staat om zijn zilver. Een rustig uitstapje. ’s Avonds ga ik naar de discotheek, maar Rocio mag niet mee… vreemd, maar ik ga toch gewoon hoor. Het is een zotte avond.

Zondag wordt iedereen bij ons thuis uitgenodigd om Pachamanka klaar te maken. Typisch eten van desierra. Er wordt een put gegraven en dan worden daarboven stenen gelegd. Als de stenen dan warm zijn wordt het eten erin gelegd en na 45 minuten kunnen we dan eten. Het is wel lekker. Nadien ga ik met Sara Inca Kola kopen en als we terug binnenkomen wordt ik gebeten door Micky, de hond. Aangezien ik niet ingeënt ben tegen hondsdolheid wordt ik toch vrij hysterisch en wil ik onmiddellijk naar een ziekenhuis, ook om het deftig te laten ontsmetten. Er zijn geen vaccinaties op zondag en blijkbaar is de spuit toch niet echt noodzakelijk naar Peruaanse normen. Terug thuis wil ik naar het centrum om een banana split te gaan eten J Dat doen we dan maar…

Maandag 28 januari gaan we naar het stadje Concepcion en ik ga nog eens naar Convento de Santa Rosa de la Ocopa en het is weer de moeite. Nadien gaan we naar een la Virgen de Concepcion, naar het stadje om te gaan eten en nadien gaan we naar een ander dorpje: Hualhuas. Dit dorpje is bekend om zijn weverijen en het is best mooi. Nadien keren we snel naar huis om misschien nog naar het ziekenhuis te kunnen om mijn spuit te laten zetten, maar het is te laat. Sara en ik gaan maar gewoon een koffie drinken in het centrum.

Dinsdag ga ik dan ’s ochtends mijn eerste spuit halen. Eerst moet ik een hele scene maken, aangezien ze mij de spuit niet willen geven J Traantjes helpen toch wel als je wat wil bereiken Deze middag keert Sara terug naar Lima en gaan we haar even uitzwaaien. Nadien gaan Sigrun, Filip en ik naar de Sol y Sombre… Ons stam-cafe-restaurant van onze intercambio… Nadien nog een koffie en ’s avonds is er nog een heel gedoe met het vertrek van Filip en Michael.

Woensdag 30 januari krijg ik mijn 2^de spuit (het zijn er 10 in totaal!), ik maak mijn valies, ga nog even naar het centrum met Sigrun en ’s avonds keren we terug naar Lima… 

Terugkeer naar mijn Chimbote-thuis!

We komen lekker vroeg aan in Lima en daar is het ook nog een heel gedoe om mijn 3^de spuit te krijgen. Ik krijg hem uiteindelijk en ik vertrek ’s middags naar Chimbote… Een vreemd gevoel in de buik voor het terugkeren naar huis.’s Avonds kom ik dan toe in Chimbote en het voelt echt als thuiskomen. Een dikke knuffel aan de broers en neven, maar de mama en papa zijn er niet. Ik kruip vroeg m’n bed in, aangezien in de bus zitten toch wel vermoeiend is.

Vrijdagochtend ga ik Leen ophalen in de terminal, aangezien zij haar intercambio corto hier bij mij thuis zal doen. (ze was nl. tijdens de normale dagen naar Amerika met haar Peruaanse familie – van alle zotheid op een stokje gesproken J). Ik ga mijn 4^de spuitje halen en Leen kruipt eventjes haar bed in. Na het eten ga ik eventjes naar de plaza met haar en nadien kom ik enkele klasgenootjes tegen (wat onverwacht leuk was!) en gaan we eventjes naar het huis van Roquita. Voor de rest zitten we gewoon wat thuis.

Zaterdag  2 februari ga ik mijn 5^de spuitje halen met Leen en nadien wandelen we wat rond in het centrum. In de namiddag spreken spreek ik af met Roel, Manuel en Tine om de Inca-trail nog eens te bespreken en vooral om hem te betalen. Alleen werken de banken in de namiddag niet meer en blijven we dus gewoon wat kletsen. ’s Avonds is het een afscheidsfeestje van Audrey(Frankrijk), Johanna(Zwitserland) en Elisabeth(Zweden). Zij gaan maandag terug naar huis… Er wordt weer veel gedanst en er zijn een paar fameuze zatlappen bij (lees de 3 Duitsers…) Het is een fijn feestje.

Zondag 3 februari moest ik mijn 6^de spuit dan gaan halen, maar deze keer in spoed omdat het gewone ziekenhuis niet open is. Het is toch ook wel weer een deeltje van mijn ervaring om het “ziekenhuisleven” hier op een bepaalde manier mee te maken… Tijdens een noodgeval geven ze aan de persoon die de patiënt vergezeld een blaadje met de medicijnen die ze nodig hebben. Die persoon moet dat dan maar zo snel mogelijk te pakken zien te krijgen. En dat dan naast het feit dat het toch wel veel vuiler is. Nadien loop ik met Roy nog wat rond in het centrum. In de namiddag kijken we foto’s en komen Roel en Tine langs. ’s Avonds maken we dan nog pannenkoeken met een lekker makkelijke mix (dank je, moeke).

Maandag 4 februari ga ik mijn (voorlopige) laatste spuit halen en nadien gaan we naar de bank. We doen niet veel en kijken wat afleveringen van Prison Break, tot plots de mama m’n nieuwe kamer (ik ben veranderd en lig nu op de derde verdieping, maar het is wel nog een leuke kamer) helemaal wil herschikken. Tegen 22.30 komt Omar en gaan we samen naar de terminal om de 3 meisjes te gaan uitzwaaien. Het is zeer vreemd dat hun 5 maand en een beetje zo snel voorbij zijn gevlogen.

Dinsdag 5 februari (ik ben hier 5 maand en oma wordt 90-nog eens een gelukkige verjaardag!)kijken we nog een beetje meer naar Prison Break en in de namiddag gaan we gaan zwemmen. Dat doet ongelooflijk veel deugd, want het is hier echt wel super warm!Een gezellig namiddagje.

Woensag 6 februari gaan we tegen 1 uur naar het strand. Met bijna heel de familie. We eten daar ons middageten (meer zand dan rijst…), spelen volleybal, zwemmen, lezen, houden zandgevechten,… Het is echt een leuk dagje. ’s Avonds kijken we nog ’n aflevering van Prison Break en kruipen vroeg in bed.

Wat er vandaag op het programma staat is nog een raadsel Maar vanavond waarschijnlijk naar de discotheek omdat het Roy (mijn broer) zijn laatste avond is in Peru. Ik ga hem missen, echt. Rudy blijft nog eventjes, maar niet echt lang meer… Tegen eind februari is het huis hier volledig leeg… Het zal raar zijn.

Tijdens mijn intercambio corto vond ik het ook al vrij raar… Plots 2 families en 2 vriendengroepen moeten missen, het is echt een vreemd gevoel.

Ik heb het hier alleszins nog steeds enorm naar mijn zin!

Dikke kussen en dus af en toe ook wel een beetje gemis!

Liefs,

L.

Laatste daagjes Chimbote en Lima

Ik zit nu al een weekje in Huancayo voor mijn korte uitwisseling. (normaal was het Huaraz,  maar afs werkt niet altijd even goed…) Nieuws over mijn uitwisseling volgt als ik terug in Chimbote zit!

Woensdag 9 januari was het dan het afscheidsfeestje van Whan… Een heel gedoe om haar (gewassen) uit het huis te krijgen: ze bleef maar treuzelen. Uiteindelijk lukte het en konden we het huis beginnen versieren. AFS zorgt voor de taart, de papa huurt de “DJ” weer, er wordt geld verzameld om bier te kopen,… Het feestje is best leuk. Veel gespeech, beetje tranen,… (en uiteindelijk bleek dat ze volledig op de hoogte was van haar feestje: tante clarissa had haar mond niet kunnen houden!)

Donderdag 10 januari gaan we met heel de familie  naar Casma. Het was zondag nl. de verjaardag van neef Fernando en we gaan die dus vandaag vieren. Er komt een gigantisch combi naar ons huis en we kruipen er met heel de familie bij. Leuk tripje. We eten, beetje verveling, we gaan naar de plaza en tegen de avond gaan we terug naar huis met een enorm zatte Paul die om de 5 minuten vuile scheten laat !

Vrijdag 11 januari gaan we naar het strand! We vertrekken wel super laat (en daarvoor moet ik dus supersnel terugkomen van de terminal!), we huren zo’n zonnescherm, we krijgen er het volleybal-net en bal bij… Volleybal, zwemmen, kijken hoe de 6 neven en broers volleyballen tegen 3 janetten (en het lag er echt DIK op.. ze zeiden zelf “cabrito” tegen elkaar) verliezen, zwemmen en we kruipen weer met heel de familie in de combi!

Zaterdag 12 januari is het de verjaardag van mijn papa. Allemaal vroeg opstaan om samen te ontbijten, daarna moeten Whan en ik een evaluatie gaan doen bij Gaby thuis… Het is eerder wat geklets. Nadien maak ik met Whan haar valies (zonder mij doet ze geen zak, ze heeft haar grote zus nodig ) en ’s avonds is het het verjaardagsfeest  van de papa. Ik vond het niet echt heel leuk, want er waren nu wel al teveel feesten op die manier…

Zondag 13 januari slapen we lang, we maken onze valiezen, ik kijk een film met de tantes en neven, ’s avonds komen we echt net op tijd toe in de terminal. Ik reis met Cruz del Sur (AFS had mijn ticket al gekocht) en Whan en de mama reizen met een andere bus. Iedereen is in de terminal om Whan uit te zwaaien, en op het laatste nippertje komt m’n familie me ook nog uitzwaaien! Paul kruipt de bus nog snel op om me een dikke knuffel te komen geven.

Maandag 14 januari kom ik dan heel vroeg toe en neem ik een taxi  naar mijn mini-huisje in Lima. We rusten wat, we gaan winkelen, we eten, we gaan naar het AFS-kantoor,  we gaan naar 1 van de vele supermarkten,  we doen niet veel en gaan slapen… Ik ga stiekem met de mama wachten op de papa die ook nog naar Lima komt om Whan uit te zwaaien.

Dinsdag 15 januari staan we super vroeg op om naar de luchthaven te gaan… De 4 Thai die hier nog waren vertrekken dus. Beetje traantjes en ze zijn weg. Vreemd. Super lang wachten op een combi om terug naar huis te gaan en iedereen valt in slaap. We gaan ontbijten in de mercado en ik kruip mijn bed terug in. Als de mama en papa terug zijn van het centrum gaan we gaan eten, nadien ga ik wat supermarkt-kijken met de mama en ’s avonds keren zij terug naar Chimbote en blijf ik alleen in Lima.

Woensdag 16 januari ga ik naar mijn tante Chela die een blok verder woont, ik ontmoet Leen en Sara  in het AFS-kantoor en daarna onmoeten we nog wat meer volk en gaan we naar een grote mercado. ’s Avonds ga ik weer naar mijn tante Chela en we gaan met haar dochter en kleinzoon naar de film. Ze zijn volledig opgemaakt en al We gaan fruitsla eten, ze kopen popcorn,… Ze willen mij volledig doen ontploffen. We zijn naar een kinderfilm gaan kijken voor Adrian, maar het was wel mooi.

Donderdag 17 januari trakteer ik hen om een ontbijtje, maar ze weigeren dat ik betaal. Tegen de middag gaan ze samen met mij naar de terminal om naar Huancayo te vertrekken…

Dit was het voorlopig… Het volledig verslagje van Huancayo komt nog wel.

Liefs, Lore

Fiesta, fiesta…

Hej allemaal!

Weer even wat nieuws uit het verre Peru!

Kerst en nieuwjaar zijn nu voorbij, maar hier bij mijn thuis betekent dat helemaal niet dat de feesten gedaan zijn! Er volgt een trouw, afscheidsfeest, verjaardagen,… Hier leest u het verslag.

26 december. Tine en Laura komen op bezoek om Belgische chocolaatjes te eten bij de koffie. Rustig avondje.

27 december. Met enkelen gaan we naar Sylvestre thuis om coktails te gaan drinken. Zijn broer José is nl. een echt pro! Voor iedereen maakt hij een persoonlijke coktail en ze mogen er zeker zijn! Lekker exotisch. Thuisgekomen ga ik nog snel met mijn papa naar de terminal. Ze hadden nl. mijn -toen nog- toekomstige schoonzus in de taxi overvallen (met geweer en al, zo gaat dat hier meestal). Een beetje zielig doen als meisje én als buitenlandse en het lukt om haar pasaje naar Lima te kunnen verplaatsen. (Ze moest die avond naar Lima vertrekken om Roy mee te gaan ophalen)

28 december. Er wordt niet veel gedaan.

29 december. Aangezien iedereen in Lima zit, behalve mijn papa, Whan en ik, strijk ik alle kleren die gewassen zijn en dat waren er massa’s! Ik ontsnap daardoor wel aan het vergezellen van mijn papa naar het centrum om vanalles te betalen. De papa irriteert me enorm, als hij alleen is begint hij ontzettend nerveus te doen en overal te kuisen en blablabla… En nu zeker, omdat er veel familie zal toekomen. Er kan geen enkele “dank je wel” vanaf, maar ‘s avonds mogen we dan (na toch wel wat zagen) toch naar de disco. Niet veel volk, maar best ok.

30 december. Normaal ga ik met Roel, Tine, Sylvestre en Whan naar het zwembad (of één van de vele zwembaden hier). Roel gaat plots naar Trujillo, Tine wacht op een telefoontje van haar vriendje en Whan moet thuis koken voor de papa en Flaco (Whan vindt dat ook niet erg, want ze gaat niet graag naar het zwembad en ze kookt graag), maar nu zit ik wel opgescheept met Sylvestre. Hij is vrij rustig, want meestal kan ik hem echt niet uitstaan, aangezien hij altijd hyper-achtief is en verschrikkelijk belachelijk doet om gewoon de aandacht te trekken. Terug thuis geven we de keuken nog een poetsbeurt en net als Whan en ik bijna aan het slapen zijn komt de papa doe en moet hij persé nog de meubels die hij cadeau gaat doen aan Roy en Vanessa naar beneden brengen. Voor de eerste keer zegt hij “gracias”, Whan en ik kijken elkaar verwonderd aan.

31 december. ‘s Ochtends (tegen 6  uur) komt de familie toe. Half slaperig ga ik naar beneden en wordt ik overrompeld door echt teveel nieuwe familie in 1 keer! Ze zijn wel allemaal super vriendelijk en we ontbijten min of meer allemaal samen. De mama haalt haar groot vuur naar beneden en haar grote potten om te koken voor al het volk (potten à la chirokamp). In de namiddag wordt de kalkoen dan klaargemaakt (op dezelfde wijze als de kip met kerstmis), de mama doet iedereen geel ondergoed cadeau (geel is de kleur met nieuwjaar omdat die geluk brengt!), de living wordt versierd met gele balonnen, gele serpentines, … Alles in het geel! Ik kruip even m’n bed in en een half uur voor nieuwjaar worden Carlita en ik wakker… We tellen af, we knuffelen iedereen, we eten weer paneton, drinken champagne, drinken chocomelk, eten kalkoen en/of kip,… En nadien wordt er de hele nacht gedanst!

1 januari. We slapen maar tot 10 uur. Niet veel later is er een brand in de buurt en we gaan gaan kijken. Alle mensen in de buurt zijn aan het helpen met het doven van de brand. De politie komt toe en doet echt bijna niets, er staan zelfs vrouwen de brand te doven en de politiemannen zijn echt beren van venten en steken geen vinger uit. We gaan terug naar huis en zetten ons op het gazonnetje voor het huis neer. Veel later passeert de brandweer dan eindelijk. Niet de moeite dus, want het vuur was al volledig geblust. Hier in Chimbote bestaat de brandweer echt alleen uit vrijwilligers en dat systeem werkt dus duidelijk niet. Er springt familie binnen en buiten en er wordt weer cerveza gedronken. ’s Avonds gaan Roy, Carlita en ik naar Vanessa om daar weer cerveza te drinken en nadien gaan we chifa eten.

2 januari. Er wordt niets speciaals gedaan. Genoeg drukte in huis om de dag zonder enige verveling door te komen.

3 januari. Mijn broer Paul beloofd me om met mij naar het strand te gaan, maar zoals gewoonlijk komt hij zijn belofte niet na en gaan we gewoon naar het zwembad. Niet echt leuk, want er is niet veel volk en aan de overkant zit er een bende jongens heel de tijd te staren naar la gringa.  In de namiddag ga ik met Tine en Roel naar het centrum… (we wegen ons alledrie eens in een apotheek… mijn gewicht lijkt goed mee te vallen, al weet ik niet echt meer hoeveel ik woog als ik België verliet… maar mijn vet-gehalte moet toch wel naar beneden ik veronderstel dus dat mijn “spieren” die ik toch wel een beetje had door te sporten nu volledig in vet veranderd zijn… De hoogste tijd om toch iets van sport te beginnen doen!) ’s Avonds nodigt Roel me uit om pannenkoeken te gaan eten. Het komt erop neer dat ik ze voor het grootste deel maak, maar het is gezellig.

4 januari. Er wordt weer niets speciaals gedaan…

5 januari. De dag van el matrimonio! Er komt dus nog meer familie toe en weer een massa-ontbijt. Ik ga met mijn nicht Carlita naar het schoonheidssalon om mijn nagels te gaan laten lakken. Dat is hier goedkoop en wordt hier dus super veel gedaan, de trouw is dus de ideale gelegenheid om dat ook eens te doen he Met tekeningetjes en al… Ontzettend moeilijk om te kiezen! In de namiddag begint iedereen zich min of meer klaar te maken. Als je de papa passeert in gewone kleren begint hij te zagen dat je je dringend moet klaarmaken… Dat doen we dan maar he. Iets voor 7 staat de paardenkoets voor de deur (verrassing van de mama en papa) en Carlita zit nog steeds bij de kapper! Ik loop in mijn feest-outfit naar de kapper (en er staat massa’s veel volk op straat om de koets enzo te spotten) en zeg dus dat ze haar moet haasten. We komen nog net op tijd toe in de kathedraal. Ze trouwen en nadien gaat iedereen naar de feestzaal. Super veel volk (meer volk dan ze gedacht hadden, dus sommigen hebben geen eten…), veel gedans, … Het was een geslaagd feest, maar ik was wel ontzettend moe!

6 januari. Ik mis de driekoningentaart Door de drukte van de trouw wordt de traditionele afbraak van de kerststal niet uitgevoerd… Geen idee dus hoe dat normaal gaat. In de namiddag ga ik naar Roel om met Gaby onze reis in maart te bespreken… Er wordt nog steeds niets vastgelegd. De mama en papa van Roel nodigen ons uit om pollo a la brasa te blijven eten. Dat doen we dan ook maar…

7 januari. ’s Ochtends gaan we met de mama, tia Rosa, tia Clarissa, tio Chito, Rudy en Paul combinado eten in de mercado. Mijn broers en nonkel doen bijna niets anders dan chicas checken. Paul irriteert me enorm en zit vanalles uit te vinden over dingen die ik gedaan zou hebben en ik praat dus niet met hem. Boven zit ik mijn kleren te wassen en dan plots komt hij af “hermanita, prestame 50 soles”, ik word dus boos dat ik wel goed ben om geld te lenen. Een lastige dag dus.

Bon… Ik heb hier echt wel ook mijn gewone leventje opgebouwd… Met zeer leuke momenten, discussies, gezellige babbels, ruzies, trieste momenten, veel plezier,…

Ik voel me hier thuis en hoop dat dit echt mag blijven duren! Mijn familie zit momenteel wel een beetje in geldproblemen, maar ik mag me daar absoluut niet mee moeien en dat doe ik ook zeker niet. We komen er wel!

Een hele dikke zoen vanuit Peru,

Lore. X

Wist je dat…

- het bij jullie al 2008 is en hier de kalkoen nog maar net de oven in gestoken wordt?

- ze hier met Kerstmis en nieuwjaar pas om 12.00 ’s nachts avond eten.

- er in mijn huis bedden in overvloed zijn voor de familie die uit Spanje en Lima komen.

-ze het gebruikte toiletpapier niet in de W.C. gooien, maar in een vuilbak ernaast.

- als je het huis voor een tijdje uitgaat, je best WC-papier meeneemt (beeld je nu niet in dat we hier met een WC-rol op stap gaan)

- ik in januari een korte uitwisseling doe. Ik ga 2 weken in een andere familie en in een andere stad wonen. Ik ga naar Huaraz, een stad in de Andes.

- ze elkaar hier veel meer aanraken en veel meer knuffels geven?

- ik het Spaans wel onder de knie krijg, maar nog steeds niet alles versta hoor…

- ik een enorm rollende “r” heb en de Peruanen dat wel vreemd vinden

- ze hier overheerlijk fruit hebben, maar de meeste families het niet veel in huis hebben vanwege het geld.

- er geregeld temblores (aardtrillingen, geen aardbeving) zijn, maar ik die nog steeds niet zo snel voel als de getrainde Peruvianen.

- veel jongens/mannen enorm jaloers en verschrikkelijke macho’s zijn.

- mijn broer deze ochtend is toegekomen in Chimbote en zaterdag gaat trouwen met iemand dat hij al 4 jaar niet meer heeft gezien.

- ze hier ontzettend veel water verspillen aan het onderhoud van hun gazonnetjes voor hun deur.

- er super veel geld naar eten gaat

- de meisjes hier hun haar zeer veel kleuren, terwijl ze zo’n mooi zwart haar hebben.

- ik thuis een wasmachien heb, maar ik ook echt veel met de hand moet wassen.

- er op mijn douchekop elektriciteit staat… 220-230 V! Zot? (als ik die dus per ongeluk aanraak, krijg ik een schok!)

- het bier hier in een grote fles met 1 glas wordt doorgegeven en je altijd met iemand moet drinken…

- het toch zwaar is om ons Belgenlandje en haar bier te verdedigen

- de Belgische chocolade hier enorm in de smaak valt

- het afwasmiddel niet vloeibaar is, maar je het “sponsje” in het middel moet doppen

- het echt “not done” is om jongens naar je kamer mee te nemen. (mijn broer werd wild omdat 2 neven in de “momenteel-gezamenlijke-kamer-van-Whan-en-ik” waren…)

- er al enkele AFS-ers met Peruaanse liefjes zitten (soms zelfs al met ex-en en nieuwe liefjes), maar ik het bij de Belgen hou

- de zomer hier echt wel goed voelbaar is! (la brisa de Chimbote is zalig!)

- ik de winter van Belgie toch ook wel mis

- de Peruanen je altijd vlak voor je deur zullen afzetten.

- ik geen woord Frans meer spreek en mijn Engels ook op niets meer trekt! Ik verwar alle talen…

- ik hier ook naar The OC, Friends,… kan kijken! Leve Cable Mágico!

- gringo’s hier nog steeds het schoonheidsideaal vormen… (ze verschijnen veel meer op tv e.d.)

 - ….

Vergeet vooral niet dat dit voor mijn ervaring telt en dit niet in heel Peru hetzelfde is Maar nu zijn jullie toch een beetje op de hoogte van enkele verschillen.

Een zéér gelukkig nieuwjaar daar in België!

Liefs,

L.